Sargadelos, territorio da creación

p1010112.JPG

Oito da tarde. Presenta Yolanda Castaño. Dentro do ciclo “martes literarios” da Galería Sargadelos d’ A Coruña (Real, 56), o escritor convidado é Miguel Anxo Fernán-Vello. Trinta persoas, o que supón na práctica a sala chea. Entre elas, recoñecidos críticos literarios, poetas, historiadores… e probabelmente outros irrecoñecidos.

Principia o acto o poeta cun recitado de textos do seu libro Territorio da desaparición (2004), sen dúbida un punto de inflexión na perspectiva poética do autor (e alí comprobamos que non somos os únicos que reparamos nisto) cara a un “localismo transcendental” que valoramos especialmente, concretizado neste caso na visión poética da cidade neboenta, coas súas prazas solitarias e “noites labradas como un eco vibrante”. Sen dúbida para nós un dos poemarios máis relevantes dos últimos dez anos.

Leu Miguel Anxo a continuación textos do seu próximo libro de poemas, o Dicionario do estremecemento, a saír para o mes de agosto en galego e en novembro traducido ao castelán. Segundo nos mostrou na liña creativa do anterior aínda que con estrutura de compendio lexicográfico-poético, o que nos fai agardalo con expectación. Tamén adiantou que unhas primeiras lecturas críticas parecen definilo como un libro de “realismo simbólico”, co que recoñece procurar a afectación emotiva do lector.

A tertulia posterior, promovida como é costume por Yolanda, deu para moito máis do esperado nestes eventos. O autor protagonista rexeitou a “vangarda trasnoitada” dalgunhas propostas poéticas, ao tempo que recoñecía o grande valor do aproveitamento que das vangardas históricas fixeron algúns autores como Antonio Gamoneda ou René Char. No espazo literario galego, aproveitou para reivindicar o valor literario do “aparente simplismo” da obra de Novoneyra, que cunha profundidade “case oriental” e unha fórmula propia para o binomio poesía-natureza atinxiu metas que no futuro haberán de valorarse na xusta medida.

No final, Fernán-Vello aproveitou a ocasión para denunciar a grave situación de risco ecolóxico en que se atopan abondosas zonas do Courel de incalculábel valor natural e lanzar a proposta de organizar actividades poético-ecolóxicas de denuncia. A presenza de María Casar e Xerardo Alvaredo da Asociación Cultural Ergueitos facilitou que nos viños confraternizadores posteriores comezásemos a argallar algunhas ideas neste sentido. Porque se o mar sofre (véxanse as páxinas 29-30 sobre Galiza do informe “Destrución a toda costa“), o monte tamén está a padecer.

Share

by

Alfredo Ferreiro nasceu na Corunha em 1969. Estudou Filologia Hispânica e iniciou-se na Teoria da literatura. É membro da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega e da Associaçom Galega da Língua. Tem participado desde 90 em inúmeros recitais de poesia e colaborado em revistas galegas e portuguesas, entre elas Anto e Saudade, sob a direção de António José Queiroz. Na atualidade é membro do Grupo Surrealista Galego. Como crítico tem colaborado em publicações periódicas impressas como A Nosa Terra, @narquista (revista dos ateneus libertários galegos), Protexta (suplemento literário de Tempos Novos), Dorna e Grial, para além de em diversos projetos digitais. De 2008 a 2014 dirigiu, junto com Táti Mancebo, a plataforma de blogues Blogaliza. Desde 2006 é asíduo dos meios eletrónicos, em que se dedica à divulgação da literatura e do pensamento crítico. Atualmente colabora no jornais Praza Pública e Sermos Galiza. A inícios de 2014 fundou, junto com Táti Mancebo e Ramiro Torres, a revista digital de artes e letras Palavra comum, dirigida ao âmbito lusófono. Desde outubro de 2015 é coodenador do Certame Manuel Murguía de Narracións Breves de Arteixo.