Como nos ven algúns desde fóra

Caldo galegoHoxe, en El País, Óscar Iglesias publica as opinións de varios críticos e escritores peninsulares sobre a literatura galega. Interesante, aínda que nada sorprendente. Todo parece indicar que está o caldo por facer, e que así non se pode aspirar a ter festeiros como na casa dos viciños.

Share

by

Alfredo Ferreiro nasceu na Corunha em 1969. Estudou Filologia Hispânica e iniciou-se na Teoria da literatura. É membro da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega e da Associaçom Galega da Língua. Tem participado desde 90 em inúmeros recitais de poesia e colaborado em revistas galegas e portuguesas, entre elas Anto e Saudade, sob a direção de António José Queiroz. Na atualidade é membro do Grupo Surrealista Galego. Como crítico tem colaborado em publicações periódicas impressas como A Nosa Terra, @narquista (revista dos ateneus libertários galegos), Protexta (suplemento literário de Tempos Novos), Dorna e Grial, para além de em diversos projetos digitais. De 2008 a 2014 dirigiu, junto com Táti Mancebo, a plataforma de blogues Blogaliza. Desde 2006 é asíduo dos meios eletrónicos, em que se dedica à divulgação da literatura e do pensamento crítico. Atualmente colabora no jornais Praza Pública e Sermos Galiza. A inícios de 2014 fundou, junto com Táti Mancebo e Ramiro Torres, a revista digital de artes e letras Palavra comum, dirigida ao âmbito lusófono. Desde outubro de 2015 é coodenador do Certame Manuel Murguía de Narracións Breves de Arteixo.

14 thoughts on “Como nos ven algúns desde fóra

  1. Tes moita razón. Acontece ademais, que para moitos tamén a lingua galega non ten categoría de tal, sendo considerada simplemente como unha fala familiar ou de amizade aldeá. Deste modo, que sentido ten facer libros utilizando un modo de falar informal, coa seriedade que comporta un proceso industrial de edición, para crear libros que tenten penetrar nas esferas do intelectualmente serio? E realmente algo contraditorio para moitos, e só porque non perciben tecnicamente o status lingüístico do galego e moito menos as vantaxes de recuperar persoal e socialmente a identidade como galegos (isto último si que xa é para moitísimos ciencia ficción).
    Ao final, despois de tanta Guerra Civil, latrocinio e corrupción estatal durante a dictadura, promoción do amiguismo e o tráfico de influencias, para que pór máis dificultades á xente e obrigala a novas e rotundas mudanzas de perspectiva? O persoal ficou esgotado por xeracións, e iso é un lastro do que non nos libraremos con facilidade e que nos impide voar. E agora máis do que nunca o que precisamos é voar.

  2. Tes moita razón. Acontece ademais, que para moitos tamén a lingua galega non ten categoría de tal, sendo considerada simplemente como unha fala familiar ou de amizade aldeá. Deste modo, que sentido ten facer libros utilizando un modo de falar informal, coa seriedade que comporta un proceso industrial de edición, para crear libros que tenten penetrar nas esferas do intelectualmente serio? E realmente algo contraditorio para moitos, e só porque non perciben tecnicamente o status lingüístico do galego e moito menos as vantaxes de recuperar persoal e socialmente a identidade como galegos (isto último si que xa é para moitísimos ciencia ficción).
    Ao final, despois de tanta Guerra Civil, latrocinio e corrupción estatal durante a dictadura, promoción do amiguismo e o tráfico de influencias, para que pór máis dificultades á xente e obrigala a novas e rotundas mudanzas de perspectiva? O persoal ficou esgotado por xeracións, e iso é un lastro do que non nos libraremos con facilidade e que nos impide voar. E agora máis do que nunca o que precisamos é voar.

  3. Tes moita razón. Acontece ademais, que para moitos tamén a lingua galega non ten categoría de tal, sendo considerada simplemente como unha fala familiar ou de amizade aldeá. Deste modo, que sentido ten facer libros utilizando un modo de falar informal, coa seriedade que comporta un proceso industrial de edición, para crear libros que tenten penetrar nas esferas do intelectualmente serio? E realmente algo contraditorio para moitos, e só porque non perciben tecnicamente o status lingüístico do galego e moito menos as vantaxes de recuperar persoal e socialmente a identidade como galegos (isto último si que xa é para moitísimos ciencia ficción).
    Ao final, despois de tanta Guerra Civil, latrocinio e corrupción estatal durante a dictadura, promoción do amiguismo e o tráfico de influencias, para que pór máis dificultades á xente e obrigala a novas e rotundas mudanzas de perspectiva? O persoal ficou esgotado por xeracións, e iso é un lastro do que non nos libraremos con facilidade e que nos impide voar. E agora máis do que nunca o que precisamos é voar.

  4. Tes moita razón. Acontece ademais, que para moitos tamén a lingua galega non ten categoría de tal, sendo considerada simplemente como unha fala familiar ou de amizade aldeá. Deste modo, que sentido ten facer libros utilizando un modo de falar informal, coa seriedade que comporta un proceso industrial de edición, para crear libros que tenten penetrar nas esferas do intelectualmente serio? E realmente algo contraditorio para moitos, e só porque non perciben tecnicamente o status lingüístico do galego e moito menos as vantaxes de recuperar persoal e socialmente a identidade como galegos (isto último si que xa é para moitísimos ciencia ficción).
    Ao final, despois de tanta Guerra Civil, latrocinio e corrupción estatal durante a dictadura, promoción do amiguismo e o tráfico de influencias, para que pór máis dificultades á xente e obrigala a novas e rotundas mudanzas de perspectiva? O persoal ficou esgotado por xeracións, e iso é un lastro do que non nos libraremos con facilidade e que nos impide voar. E agora máis do que nunca o que precisamos é voar.

  5. levita

    A TODOS OS AMIGOS DE ANXO REY BALLESTEROS

    Un grupo de persoas ligadas a “Café Voltaire”, tertulia viguesa da que forma parte o noso amigo Anxo Rey Ballesteros, vanse reunir para desexarlle unha pronta recuperación da súa enfermidade. Nese acto, brindarase á súa saude, leranse fragmentos da súa obra e falarase da súa significación na literatura galega recente. Invitamos ao seus amigos de toda Galicia a compartir con nós eses momentos -e, eventualmente, a ler algún texto ou lembrar dalgún modo ao amigo enfermo-, acudindo a Vigo o Venres 17 de Octubro, ás 20´30 no Central Pork, en Via Norte 40 (xunto á estación de ferrocarril). Rogámosvos que fagades extensiva esta convocatoria á xente que vos pareza oportuno.

  6. levita

    A TODOS OS AMIGOS DE ANXO REY BALLESTEROS

    Un grupo de persoas ligadas a “Café Voltaire”, tertulia viguesa da que forma parte o noso amigo Anxo Rey Ballesteros, vanse reunir para desexarlle unha pronta recuperación da súa enfermidade. Nese acto, brindarase á súa saude, leranse fragmentos da súa obra e falarase da súa significación na literatura galega recente. Invitamos ao seus amigos de toda Galicia a compartir con nós eses momentos -e, eventualmente, a ler algún texto ou lembrar dalgún modo ao amigo enfermo-, acudindo a Vigo o Venres 17 de Octubro, ás 20´30 no Central Pork, en Via Norte 40 (xunto á estación de ferrocarril). Rogámosvos que fagades extensiva esta convocatoria á xente que vos pareza oportuno.

Comments are closed.