Escritores saben do que falan

Cesáreo Sánchez: “[…] Non é aceptable que eu non poida mercar un xornal portugués nun quiosco, que as librerías nosas teñan tanto problema para poder ter libros portugueses ou que os galegos non estean nas tendas portuguesas. No Estado español hai temores, que están aí dende a época de Franco, que non favorecen a comunicación de Galicia co Norte de Portugal. […] De integrarse na lusofonía, o galego sería unha das linguas máis faladas do mundo.”

María do Cebreiro: “[…] Agora que as editoriais lles dá por traducir masivamente novela nova, sería moi importante activar tamén unha liña de ensaio científico en lingua galega e mesmo de divulgación científica, pero tamén, postos a traducir, traducir pensamento punteiro para que o galego tamén poida participar do debate intelectual e que non haxa que pasar necesariamente pola importación ou exportación mediatizada de ideas que circulan lonxe de aquí. Hai que romper esa identificación lingua-literatura, porque se estamos falando de normalización social, a lingua ten que vertebrar todos os espazos intelectuais e non só o que ten que ver coa creación e coa cultura. Hai que tender pontes entre o pensamento humanístico e o pensamento científico. Ese espazo está aínda por ocupar nesta sociedade. […]”

Leo F. Campos: “[…] Naceron iniciativas apalpando, eivadas, que despois se abriron e conseguiron beneficiar a un espectro máis grande da sociedade e levou a que se crease unha estrutura de música en directo, por exemplo, como os locais de ensaio, as salas de concertos, as redes de música ao vivo… Creouse una cultura de música en directo que non había, de xente que ía periodicamente e máis que antes a escoitar música en galego. Pradolongo creou uns referentes de prestixio que falan galego, sobre todo entre os meus alumnos. A Crtvg está a facer unha programación dirixida a unha xente que non está normativizada, pero si normalizada. Que se empecen a facer produtos culturais para a xente nova! Aí está o cabalo de batalla, gañar o espazo das cousas divertidas. […]”

Todo o coloquio en Xornal de Galicia.

Share

by

Alfredo Ferreiro nasceu na Corunha em 1969. Estudou Filologia Hispânica e iniciou-se na Teoria da literatura. É membro da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega e da Associaçom Galega da Língua. Tem participado desde 90 em inúmeros recitais de poesia e colaborado em revistas galegas e portuguesas, entre elas Anto e Saudade, sob a direção de António José Queiroz. Na atualidade é membro do Grupo Surrealista Galego. Como crítico tem colaborado em publicações periódicas impressas como A Nosa Terra, @narquista (revista dos ateneus libertários galegos), Protexta (suplemento literário de Tempos Novos), Dorna e Grial, para além de em diversos projetos digitais. De 2008 a 2014 dirigiu, junto com Táti Mancebo, a plataforma de blogues Blogaliza. Desde 2006 é asíduo dos meios eletrónicos, em que se dedica à divulgação da literatura e do pensamento crítico. Atualmente colabora no jornais Praza Pública e Sermos Galiza. A inícios de 2014 fundou, junto com Táti Mancebo e Ramiro Torres, a revista digital de artes e letras Palavra comum, dirigida ao âmbito lusófono. Desde outubro de 2015 é coodenador do Certame Manuel Murguía de Narracións Breves de Arteixo.