Xerais ofrece un libro en formato exclusivamente dixital

Coincidindo co Día das Letras, Xerais publica en soporte exclusivamente dixital unha conversa de Suso de Toro con Ramón Piñeiro. O tema interesa, sobre todo, para que algúns nos permitamos falar con certo coñecemento do que aconteceu nos ambientes galeguistas e/ou nacionalistas da dictadura franquista e o seu epígono, a chamada Transición Democrática. É evidente que moitas afirmacións corren de boca en boca sobre os acertos e desacertos de Piñeiro, sobre as súas “heroicidades” e as súas “traizóns”. Este texto de trinta páxinas contribuirá sen dúbida a que falemos através de opinións propias.

Moitos somos os que estabamos desexando que as editoras galegas se tomen a serio o formato dixital. De facto, é xa unha pedra de toque en certos ambientes preguntarse por que certas obras da nosa tradición literaria non están xa disponíbeis na rede e en varios idiomas. Somos un país pequeno, si, mais iso é unha grande vantaxe á hora de organizarse. Temos aínda unha literatura pequena, si, mais o seu interese pode ser inmenso se nos dignamos en disponibilizala na rede en varios idiomas. Non precisamos a Cidade da Cultura para facelo. Hoxe é suficiente un cuarto debaixo dunha escaleira.

«[…] S. —Baixo o meu punto de vista, marxista… Porque eu son marxista…
R. P. —Nada, home. Eu sempre tiven moitos amigos marxistas. Contra o que sentía un rexeitamento moral era contra o estalinismo. Aínda que o propio Franco axudaba a crear comunistas e estalinistas, porque todo o xustificaba no anticomunismo. Todo o que fose contra Franco tiña que… Pero xa nos anos trinta tiña amigos trosquistas, do PC, e nunca tiven problemas. Lorenzo Varela por exemplo…
S. —Era un poeta moi bo.
R. P. —Si. Pois era trosquista. Dábame papeis a gardar… Nunca tiven problemas pola ideoloxía. Unha cousa é a persoa e outra a ideoloxía.
S. —Pois iso, baixo o meu punto de vista penso que este galeguismo dos anos 60, tanto o do PSG coma o da UPG, é moi continuador dunha das liñas do Partido Galeguista. Eu creo ver unha liña, ou un estilo, en persoas como Castelao ou Bóveda ou Paz Andrade, que sería un galeguismo en relación coa sociedade, mesmo coa industria nalgún caso concreto. Unha actitude práctica. E logo vexo outra liña máis «literaria» que vén da man, e non é casualidade, dos homes do interior, de Ourense, Risco ou Otero Pedrayo. Que proceden da fidalguía, dos señores da terra. Este sería un galeguismo moi conservador e moi culturalista. E creo que a liña que se continuou foi esta última. Vexo no galeguismo dos partidos creados nos anos 60 a sombra de Otero Pedrayo. Esa idea literaria da fidalguía, como clase social. E sobre todo como elite cultural. Esa exaltación do individualismo narcisista, fidalga ou pequenoburguesa.
R. P. —Mmmmm. Pois mira… Está ben razoado. Eu comparto contigo esa interpretación de dúas mentalidades. Iso é absolutamente certo, porque eu ademais coñecíaos. Aínda que podiamos facer matices nas persoas. Creo que a influencia de Otero a esas alturas non che foi política. Foi máis ben literaria, estética… […]» (Unha conversa con Ramón Piñeiro, de Suso de Toro)

Share

by

Alfredo Ferreiro nasceu na Corunha em 1969. Estudou Filologia Hispânica e iniciou-se na Teoria da literatura. É membro da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega e da Associaçom Galega da Língua. Tem participado desde 90 em inúmeros recitais de poesia e colaborado em revistas galegas e portuguesas, entre elas Anto e Saudade, sob a direção de António José Queiroz. Na atualidade é membro do Grupo Surrealista Galego. Como crítico tem colaborado em publicações periódicas impressas como A Nosa Terra, @narquista (revista dos ateneus libertários galegos), Protexta (suplemento literário de Tempos Novos), Dorna e Grial, para além de em diversos projetos digitais. De 2008 a 2014 dirigiu, junto com Táti Mancebo, a plataforma de blogues Blogaliza. Desde 2006 é asíduo dos meios eletrónicos, em que se dedica à divulgação da literatura e do pensamento crítico. Atualmente colabora no jornais Praza Pública e Sermos Galiza. A inícios de 2014 fundou, junto com Táti Mancebo e Ramiro Torres, a revista digital de artes e letras Palavra comum, dirigida ao âmbito lusófono. Desde outubro de 2015 é coodenador do Certame Manuel Murguía de Narracións Breves de Arteixo.