Poétika, unha singular aplicación para Iphone

O pasado Día da poesía foi presentada Poetika na Casa América, unha aplicación para iPhone que ofrece un catálogo de 1.500 poemas de inicio que serán duplicados en septiembro de 2013. Comprende unha das antoloxías de poesía universal máis variadas e estensas publicadas en español, con autores de todas as épocas, en que non faltan os griegos, Shakespeare, Quevedo, Petrarca, e outros moitos dunha nómina que atinxe a actualidade e na que non faltan as colaboracións de poetas galegos actuais como Tati Mancebo e que isto escribe.

Na elaboración do proxecto participaron os escritores Catherine François, Jenaro Talens (editores e responsábeis literarios da antoloxía), Antonio González (Director General de Wake App), Clara Janés (poeta, novelista e tradutora), e Juan Soros (poeta, editor e tradutor). […] Ler mais

Share

Os “pensamentos insomnes” de Santiago Auserón

Debido á lucidez e á profundidade das ideas recomendamos esta reflexión do amigo Santiago Auserón: «Cuando los historiadores consideren con perspectiva la política española de las últimas décadas, se verá probablemente clara la tendencia de una parte significativa de la derecha a recuperar sus ínfulas de dominio –que el fin de la dictadura le había obligado a disimular– por medios legítimos o ilegítimos: la adecuación de las leyes a sus fines particulares, el manejo de las audiencias, la apropiación de una riqueza sin control, la pugna por la privatización selectiva de la salud, de la justicia, de la escuela y de los bienes naturales. Sus sectores más codiciosos, falsos e inmorales están poniendo al borde de irse a pique –una vez más– un lento, costoso y frágil proyecto de democracia […]».

Share

O día da poesía

Para min no ano hai 364 días da poesía.

Share

A noite branca, de Francisco Fernández Naval

No pasado decembro acudimos á presentación n’ Á lus do candil do último romance de Chisco Fernández Naval, unha obra de base histórica que se converteu en poucas semanas nun éxito editorial. Estas imaxes mostran parte do evento así como as palabras que o autor conceceu a OLM sobre certos aspectos da obra.

Share

Actualizando a cultura clásica

Collige virgo libros


Share

Surreal Academia Galega

Propoño ao Grupo Surrealista Galego a creación da Surreal Academia Galega, cos seguintes estatutos:

Artigo 1º e único: A petición propia, poderá ser admitida na Surreal Academia Galega calquera persoa vencellada ao ámbito da cultura se, inmediatamente á súa admisión, presenta a súa dimisión irrevogábel como membro. As explicacións sobre a súa conduta serán consideradas publicamente como inoportunas; o seu silencio, unha falta de respecto aos maus entendedores.

Alfredo Ferreiro {Vía Grupo Surrealista Galego}

Share

A colección Caldeirón de poesía erótica

No pasado mes de decembro tivemos a sorte de acudir á presentación da colección Caldeirón en Arteixo, cun interesante elenco de autoras e autores consagrados polo Certame de Poesía Erótica Illas Sisargas. Non viñeron recitar todas, mais contamos cun nutrido grupo de plumas: Paco Souto, Alberte Momán, Enma Pedreira, María Lado e Elvira Ribeiro. Foi, como non, na libraría Á lus do candil, onde tivemos a oportunidade de gravar estas imaxes do evento.

Share

Nelson Quinteiro presenta Gharbo

O pasado sábado asistimos en Á lus do candil á presentación do novo disco de Nelson Quinteiro, Gharbo, que nesta ocasión decide financialo mediante unha páxina de crowdfunding. O concerto foi alucinante, e non podo concebir ninguén que non queira facerse cun disco así: vibrante, evocador, tradicional e moderno, e de tal modo fresco que a música armenia ou da parte do mundo que fose resultaba harmoniosamente fundida en pezas de grande sensibilidade galega. Galega e inconmesurabelmente universal. Facede como nós e apoiade o seu proxecto, porque non poderedes durmir se non axudastes a parir un proxecto así. Este é o vídeo que gravou Tati Mancebo.

Share

A man esquerda do presidente

Teño para min que o goberno de Feijóo apuñala a lingua galega, e con ela toda a industria cultural que a cultiva e nela se xustifica, co tempo libre que lle queda á súa man esquerda despois de rañar o cu. Perdoen que fale así, mais a educación pouco importa cando a supervivencia anda en xogo. Eu creo firmemente, despois de ter sufrido no propio pelexo como funcionan algúns dos máis depredadores empresarios do país, que a política de peso do presidente, esa que manipula coa man dereita, ten a ver co goberno inmediato da “súa nación” e por tanto con alimentar os apoios estratéxicos que precisa para chegar a Madrid (cf. infraestruturas; A Coruña; ensino). Mentres, coa man máis parva, e no tempo que fica ociosa, é quen de manipular sen esforzo a defensa dunha política agresiva coa lingua, pois unha vasta e creativa intelectualidade galega tarda demasiado tempo en aliñarse, cargar a arma e disparar contra un inimigo tan común que por veces se confunde coa nosa propia familia.

Non serei eu quen dea leccións de loita, pois son algo novo para iso, nin tampouco de disciplina militar, pois o cárcere de outros conseguiu que eu zafase do verde caqui. O que resulta evidente é que Feijóo, colocando un trío de meninghotes en cultura, normalización e educación consegue construír un parapeto suficiente para defenderse dos contraataques dos defensores da cultura. […] Ler mais

Share

Cadáver exquisito

Poeta e mundo, de Tono Galán1. Os carlistas imberbes do nabo placidamente cintilam a menina que tirou as calças nos úberes das vacas.

2. Restar pedras ao ar −que não quer os encontros cafeteiros− reverbera intermitentemente o urso pardo da lua entre os papeis da mentira.

3. A razão do mais louco, cujos espaços são curtos, re-mata as casas como as ramas da sem-razão.

4. A luz da gadanha −a que tem o cabelo vaga-lumento− trespassa copos e colheres como o esperma das cariátides.

5. A magia, a do jérsei verde, recua lentamente as maçãs de prata cantando aleluias com a navalha no colo.

6. Platão, o do lentor baleiro, suspira um relógio roto na música celestial das marés.

7. Como as levitações dos olhares de perfil, a orgia dos dentes arrecende misteriosamente com as correntes janeirentas cada pergunta.

8. Num puxar incessante de cordas, uma mulher de pernas longuíssimas como chaminés arrisca até o limite sem limites -com as forças de cor peixe verde- umas poucas vitórias azuis.

9. Com luzes de amanhecer, rameiras da lua abafada da noite −e o nojento limão− excretam sem limites.

10. Entre as corcovas dos camelos o mármore brilha covardemente. No vão, a traição.

No Torques, em 8 de outubro (6ª) de 1993, assinamos este deca-texto:
Pedro Casteleiro
Luís Maçãs
Dulce Fernández
Táti Mancebo
Alfredo Ferreiro

Share