Conteúdos digitais

Fotografia Conteúdos digitais por Alfredo Ferreiro. Bruxelas, 2015.

Fotografia “Conteúdos digitais” por Alfredo Ferreiro. Bruxelas, 2015. […]

Share

Gata em chão de erva fria

Gata em chão de erva fria por Alfredo Ferreiro

“Gata em chão de erva fria” é uma fotografia de Alfredo Ferreiro tirada na Pedreira de Arteijo (Galiza) em 2016. […]

Share

O mal sempre espreita

O mal sempre espreita

“O mal sempre espreita” é uma fotografia de Alfredo Ferreiro tirada em Arteijo (Praia da Ucha) em 2016. […]

Share

Arquitetura vegetal

Arquitetura vegetal é uma fotografia de Alfredo Ferreiro (Arteijo, 2016). […]

Share

Céu diminuto

Céu diminuto foto de Alfredo Ferreiro

Céu diminuto foto de Alfredo Ferreiro. Arteijo, primavera de 2016. […]

Share

Liberdade, do Grupo Surrealista Galego

Avião Liberdade do Grupo Surrealista Galego, por Alfredo Ferreiro

Liberdade, caixa de artistas ou objeto-livro criado polo Grupo Surrealista Galego e produzido artesanalmente por Manchea a partir da versão galega do poema homónimo de Paul Eluard, realizada por Xoán Abeleira. Com gravuras de Alba Torres, Ana Zapata, Alfredo Ferreiro, Laura Sánchez e Tono Galán. […]

Share

Pela tolerância ortográfica

Poema de Alfredo Ferreiro. […]

Share

Dieta taoísta

Sem dúvida o Tao acha-se em toda a parte.

Share

Anatomía do azar

Un paseo polos lugares menos concorridos da praia dá lugar a estraños encontros co azar. Vedes un barco de vela no centro da osamenta?

 

Share

Mar bravo

Desde que moro en Arteixo, observo o mar sempre que teño ocasión. Vou de carro ou a pé, practico deporte enfronte das ondas que baten a poucos metros de min, reparo na sutileza da area e nas cicatrices da rocha. No movemento do mar e na quietude da pedra.

Hai dous días anunciaron un temporal con ondas de oito metros na Coruña e non puiden evitar saír co móbil a mollarme se podía gravar un mar extraordinario. A verdade é que despois de tantas visitas á praia no que máis reparo é nas mutacións que constantemente sofre. Porque esquecemos que non somos os únicos que nos gastamos e que mudamos de lugar. Todo na terra agarda ser salpicado polo mar. Todo.

Share

Alegoría do galego e o castelán

Como podedes imaxinar, está sempre baleira. Mais a quen lle doerá máis a soidade? Ao cartaz cariñoso que chama polos nenos ou ao cartaz que prohíbe xogar?

Share

Política económica ou ficción

A organización económica actual non é diferente da que tiñamos hai uns anos, da perspectiva dun cidadán común. O que aconteceu á hora da presente crise é só a caída do pano, aquel que impedía que viramos a tramoia da insaciábel especulación. O pano, tinxido de carmesí e pasado a ferro, provocaba unha sensación de ben estar, era unha agradábel brisa de liberdade nun horizonte aparentemente rico en oportunidades.

Mais a luz apagouse, e os verdadeiros argumentos foron mostrados na obra que nos toca representar. O deus máis cru manda no mundo, e as oligarquías do capitalismo dirixen democracias nas que un pobo crédulo vota nas urnas de que modo aceita ser escravo. Disque o monstro da crise pasea por camiños e autoestradas, por iso as xentes amedrontadas se pechan na casa e roen en silencio unha codela de pan.

No entanto, algúns soben os montes e baixan os vales, cruzan os campos e camiñan pola longa praia no entardecer, comprobando que o sol, o mar e o monte continúan no seu lugar. Nada hai no mundo que impida vivir, salvo o fantasma que a tantos espanta desde os medios que continuamente comunican o infortunio social.

Algúns observan que a obra representada é realmente unha ficción, aspecto básico que moitos teñen esquecido a causa da cultura ter sido relegada a un desprezábel lugar. Porque o que a literatura e a arte nos ensinan é que o mundo en que vivimos é obra de todos, e que o inferno e o paraíso dependen exclusivamente do noso corazón. E que aceitarmos a ficción é unha decisión libre que nos lembra que o destino nace, cada día un pouco, no cóncavo das nosas maos.

Share

Vaticinio sobre o 20 de novembro de 2011

Share