Deslize (música e vídeo) e Ramiro Torres (poema)

Esta é primeira colaboração inter-artes Galiza – Portugal, A Besta e Revista Palavra Comum, com música de DESLIZE (Hélder José e João Sousa) e poema de Ramiro Torres (do seu livro Esplendor Arcano, publicado no Grupo Surrealista Galego). O vídeo é de João Sousa (com a colaboração de Ana Sêrro).

A Besta é um colectivo editoral independente de música alternativa, com princípios assentes na filosofia do it yourself.

DESLIZE é um projecto de exploração acústica, composto por duas guitarras complementadas com crocodilos de electrónica, colocados estrategicamente em diferentes pontos de vibração das cordas, produzindo assim alterações de timbre constante. Os DESLIZE são: Hélder José (guitarra clássica) e João Mendes de Sousa (guitarra acústica).

{Palavra comum}

Share

Quando os ases da fusão atuarom juntos…

Os concertos de Juan Perro (os amigos Santiago Auserón e Joan Vinyals) deste ano forom tão intensos como é já costume. O último deles foi nas adegas do vinho Martín Códax em Cambados, e ainda tivemos a sorte de vê-lo acompanhados de Sés (María Xosé Silvar junto do guitarrista Tito Calviño), todos os quatro felizes companheiros a desfrutar de um ambiente mágico com o Atlântico de tela de fundo e intervindo nos temas os uns dos outros para delícia dos espectadores que erguiam seu graal repleto do sangue loiro das Rias Baixas. De aquela soirée deixo os dous temas que tivemos a honra de adaptar ao galego a Táti Mancebo e mais eu na altura do certame de canção popular A Coruña Son, evento em que felizmente Santiago e Maria se conhecêrom.

Aliás, esta foi a reportagem da atuação que neste mesmo ano tivo lugar na Sala Mardigras da Corunha, em que durante duas noites escoitamos peças conhecidas e várias inéditas.

Share

O Gran Can na Mardigras

Este é o vídeo que fixemos sobre a actuación de Juan Perro (acompañado de Joan Vinyals) do pasado día 5 de abril na sala Mardigras da Coruña. Unha noite inolvidábel grazas aos artistas e aos membros da organización, xente realmente amábel e competente.

 

Share

Nelson Quinteiro presenta Gharbo

O pasado sábado asistimos en Á lus do candil á presentación do novo disco de Nelson Quinteiro, Gharbo, que nesta ocasión decide financialo mediante unha páxina de crowdfunding. O concerto foi alucinante, e non podo concebir ninguén que non queira facerse cun disco así: vibrante, evocador, tradicional e moderno, e de tal modo fresco que a música armenia ou da parte do mundo que fose resultaba harmoniosamente fundida en pezas de grande sensibilidade galega. Galega e inconmesurabelmente universal. Facede como nós e apoiade o seu proxecto, porque non poderedes durmir se non axudastes a parir un proxecto así. Este é o vídeo que gravou Tati Mancebo.

Share

El ritmo perdido, de Santiago Auserón

Agradecemos a Santiago Auserón o envío deste seu libro onde mostra o resultado das súas investigacións sobre a tradición da música popular española, desde unha perspectiva que entende a mestizaxe como a fértil consecuencia dunha Península multicultural:

“A modo de poética musical, esta obra profundiza en el cono-cimiento de la tradición lírica popular. Santiago Auserón hace un recorrido por las escuelas y ritmos que han marcado su carrera y, como un collar de cuentas, nos lleva por la historia rítmica peninsular y la memoria de los intercambios musicales o lo que compone «nuestra» huella sonora.

«Cuando llegué por primera vez a Nueva Orleans, al meter la mano en la corriente del Misisipí creí escuchar el desfile de los santos, como si hubiera metido una moneda en una vieja victrola. Me acordé de haber hecho el mismo gesto muchos años atrás, cuando iba a explorar a solas la ribera del Ebro, un río de aguas igual de turbias y peligrosas. ¿Fuimos los negros del Ebro allá en mitad del siglo XX sometidos por un imperio mediático? ¿O el intercambio de ritmos empezó a liberarse entonces, por vez primera en la historia de Occidente, de las relaciones de dominación?». Santiago Auserón […]” {Ediciones Península}

Share

Malandro en Arteixo

Un dos mellores momentos deste verán arteixán foi asistir á actuación do noso amigo Dubi Baamonde co grupo Malandro nas rúas da vila. Beber devagar unha cervexiña refrescante escoitando canción brasileira ao vivo foi unha experiencia altamente reconfortante, e fíxome sentir, sen deixar de ser vilego, unha viaxe ao mundo exótico a que a nosa cultura aportou nas alforxas dos nosos irmáns portugueses. Música do espírito en que o noso ancestral ibérico se funde harmonicamente co ritmo africano e a vida no trópico de América do Sul. Deixo o vídeo que apañei co teléfono:

Share