O libro é un continente

Dedicado aos membros dos Clubes de Lectura de Arteixo, Carral, Culleredo (de Literatura Galega) e Carballo (da Biblioteca Rego da Balsa), que tan bos momentos me fan pasar arredor do lume intelixente dos libros

O libro é, ante todo, un continente. Se cadra o máis grande continente do planeta, e non só porque desde que naceu non deixa de medrar para que todo poda caber nel, senón porque aínda resalta no libro por sobre todas as cousas o que non se pode ler, o que non foi explícito, o que se sobreentende: a vontade de partillar o coñecemento.

Eu non vou falar do explícito, pois para iso temos especialistas en Biblioteconomía. Só quero proporvos que nos centremos en que o libro foi creado co propósito de compartir. É desde logo un acto individual e creativo, mais non deixa de ser antes pura xenerosidade, a manifestación do desexo de entregar aos mais algo que recoñecemos útil para a vida, unha ferramenta coa que podermos vivir mellor.

O noso prezado amigo Xavier Alcalá sempre di que os autores teñen tanta vaidade como gordura ten o queixo. E nós entendemos ben o que quere dicir: é preciso ser un auténtico exhibicionista para pasar a vida escribindo sobre o vivido. Porque a escritora, mesmo a de máis fantasía, no fondo sempre escribe sobre o que a fai vibrar, o que a apaixona, o que poboa o seu corazón, e iso sempre ten que ver co que experimentou profundamente.

Implica esta declaración do noso autor unha desculpa perante o seu protagonismo como divo das letras no día en que, por exemplo, presenta un novo libro. A modestia obriga a aqueles espíritos sensatos cando os focos se dirixen exclusivamente á súa figura, e o verdadeiro creador, así como o verdadeiro científico, os dous auténticos amantes do coñecemento, saben que o realmente importante é o que se está a transmitir, e que compartir ese saber é o obxectivo primeiro e último.

Esta é a nosa mensaxe de hoxe: hai xente cuxo propósito na vida é a transmisión do coñecemento. E arredor do libro como feito hai moitas persoas que colaboran con ese propósito: as que investigan, as que crean, as que filosofan, as que corrixen os textos, as que editan, as que imprimen, as que divulgan, as que venden, as que catalogan e poñen a disposición do público, as que deseñan e as que executan políticas que fan posible, coa súa vontade e os recursos dispoñibles, unha biblioteca para que as usuarias, por motivos altruístas, persoais, emocionais ou terapéuticos, podan servirse dela. A todas estas persoas, celebrando o Día Internacional do Libro, é a quen debemos o noso agradecemento.

*

Notas: Lido no Día Internacional do Libro de 2019 con motivo da celebración do XXXº aniversario da Biblioteca de Arteixo. En portugués na Palavra Comum.

Share
caccamo LIBROS CONVERSOS

Exposição de Pepe Cáccamo e Baldo Ramos: “librosconversos”

pepe caccamo e baldo ramos expo libros conversos«Este proxecto que acolle O Museo do Pobo Galego xorde como un diálogo entre creación literaria e creación plástica. Escollendo poemas da nosa tradición poética clásica e contemporánea, ou ben encargándolle a algúns autores textos que dialogaran coas súas pezas plásticas, van fiando estes dous poetas e artistas plásticos un diálogo entre a literatura como contido e o libro como continente. Libros de artista, libros-obxecto, libros intervidos, libros-escultura entran na poesía, reescríbena, amplifícana, agóchana, establecen puntos de contacto que propician unha dialéctica de ida e volta: desde o poema ao libro e desde o libro ao poema. Mestizaxe de voces, de olladas, de libros que se abren para convidar ao lector a que entre nese diálogo que nunca remata. A finais dos anos 80, Pepe Cáccamo comezou a ensamblar obxectos a partir de refugallo de ferro, madeira e plástico. Foi inicialmente unha ocupación que non procuraba comunicación pública e que dialogaba coas procuras de cerna surrealista actuantes no substrato da súa poética discursiva. No seu primeiro ciclo de obxectos ensamblados –expostos, entre outras, nas galerías Ad Hoc de Vigo e Citania de Santiago– pode percibirse unha liña expresiva que combina as poéticas do surrealismo e a arte povera coas do kitsch de intención crítica e irónica. Unha pausa creativa de sete anos a partir de 1995 serviulle para ir preparando unha mudanza de rumbo cara aos territorios da Poesía obxectual. Desde o ano 2006, coa serie titulada Underwood, comezou a amosar os seus libros abertos e un conxunto de máquinas de escribir deconstruídas, intervidas. Ao longo desta segunda etapa, amosou o resultado do seu labor en diversas galerías de Galiza e de España: A carón do mar, de Cangas do Morrazo (2006), Sargadelos de A Coruña (2007), Auditorio Municipal de Vilagarcía (2007), Ponte de Rosas de Gondomar (2010), Trisquel e Medulio de Tui (2010), Sala Provincia do Instituto Leonés de Cultura (2013) Centro de Poesía Visual de Peñarroya (2014) ou Fundación Luís Seoane de A Coruña (2015). Participou tamén en diversas exposicións colectivas e, desde o ano 2014, mantén un intenso diálogo reflexivo e creativo con Baldo Ramos. librosconversos é a cuarta mostra dese labor de dobre autoría en proceso aberto. Poesía e plástica conviven no seu traballo como unha invitación ao diálogo, á mestizaxe, á fusión. Autor de trece libros de poesía, será Raizames (2001) o que abra un ciclo que se pecha con Cartografía do exilio (2014). Nos últimos anos ten propiciado colaboracións con outros artistas e escritores que teñen dado como froito diferentes proxectos expositivos e literarios: Muere el pájaro en el aire (2010) con Mónica Doldán, Os ollos das palabras (2012) con Caxigueiro, Onde beben os cervos que amansou o calígrafo (2014) e As raiceiras do frío (2016) con Carlos González Villar, CaRa inversa (2014) e VisualconVersa (2016) con Pepe Cáccamo e 1+1=3 (2015) con Franck Meyer. Os seus libros de artista teñen sido expostos nas galerías Borrón 4, Isadora, Citania, AC ArteContemporáneo, Rodrigo Juarranz, Clérigos, Bus Station, Marisa Marimón, Metro ou Galería Circular e en feiras de arte como Espacio Atlántico, DEARTE Contemporáneo, Art Madrid ou Arteando. Algúns destes libros de artista de exemplar único levan por título: Ut pictura poesis (2002), Signos de cinza (2003), Homenaxe a Lorca (2005), Na fronteira do dicir (2008), Túneles no espello (2010), As nogueiras do insomnio (2011), Monólogo do calígrafo (2013) ou Homenaxe a José Ángel Valente (2015). NO ACTO DE INAUGURACIÓN 2naFronteira interpretará tres pezas musicais: unha baseada nun poema de Xosé Mª Álvarez Cáccamo, outra nun de Baldo Ramos e outra nun texto do homenaxeado este ano no Día das Letras Galegas, Manuel María, a quen os autores da mostra fan unha homenaxe cun libro de grandes dimensión que tamén pode verse nesta mostra que acolle o Museo do Pobo Galego. Participarán no RECITAL POÉTICO, lendo os textos incluídos no libro-catálogo editado por LibrosGalegos.gal que complementa esta mostra, os seguintes poetas: Salvador García-Bodaño | Xulio L. Valcárcel | Marga do Val | Gonzalo Navaza | Carlos Negro Celso Fernández Sanmartín | Ana Romaní | Vítor Vaqueiro | Román Raña |Mariña Pérez Rei Xurxo Alonso | Carlos Fontes | Olalla Cociña | Eduardo Estévez |Alfredo Ferreiro | Xerardo Quintiá Alba Cid | Luís Valle | Eva Veiga».

{Museo do Pobo Galego}

Share

De libro, libérrimo

Tati Mancebo: «Leo a diario sobre o tema e estou certa de que as editoras de contidos culturais en papel teñen os días contados se non mudan o seu modelo de negocio. Xa non é falar do futuro incerto senón da certeza de que dentro de 2 anos ir á libraría coa esperanza de que teñan en stock físico o libro que queremos mercar será imposíbel e que nos parecerá que xa o era hai máis de cinco, e só terán pasado dous, no mellor dos casos […]» (Ler artigo completo)

Share