FICOD: obradoiro de autoedición

«Estou en FICOD en Madrid, a feira dos contidos dixitais que alberga a Feira do libro dixital edición cero. O primeiro evento ao que asisto é un obradoiro de autoedición impartido por Marta Bernal de Bubok. Somos arredor de 50 asistentes, dos cales hai 2 que teñen libro publicado en Bubok, servizo de publicación e impresión baixo demanda. Creo que só dous temos o portátil aberto.

A miña impresión cando lles botei unha ollada foi que era moderadamente simple subir e compoñer o libro, que as opcións de impresión eran suficientemente variadas pero o prezo parecérame excesivamente caro, sobre todo para tiraxes moi pequenas.

“O libro máis vendido de Bubok leva 600 exemplares”

Marta comeza destacando a usabilidade do servizo e a variedade de opcións para o produto final.

O perfil de autor pode asociarse a redes sociais. Os libros poden ser votados polos lectores. […]»

(Ler máis en Tati Mancebo)

Share

Os lectores nunca pagaron polos contidos

«Así de categórico, Paul Graham estráñase de que os editores estean doídos porque os lectores non pagan actualmente polos contidos, cando eles nunca llos venderon. Se realmente lles vendían contidos, por que o prezo sempre viña marcado polo soporte e non pola súa calidade, de modo que os mellores contidos custasen máis que os maluchos? A única razón de que gañen menos cartos agora é porque a xente precisa menos papel. […]» (Ler máis en Tati Mancebo)

Share

Interliteral: Google Books… agora, á medida

Libros libres de dereitos, aproximadamente de 2.000.000 dispón Google actualmente. A máquina anda sobre os 100.000 $, que baixarán en canto se popularice. 4 minutos é o tempo que tarda en imprimir un libro en tinta negra con capa a cores (levarán o logo de Google e un deseño moi simple de portada, aventuro eu, así Google terá publicidade no mundo real cun custo moi reducido). O custo de impresión está nos 3 $, outros 3 $ irán para Google e aconsellan á libraría que non cobren o libro por riba dos 8 $, o que lles deixa 2 $ nun libro de 300 páxinas. Unha soa máquina pode imprimir 60.000 libros ao ano, 120.000 $.

Onte falamos con Luis Collado, director de Google Books España en Interliteral. Preguntoámoslle cando unha editora podería asinar un contrato con Google Books para ofrecer o seu catálogo en liña aos lectores, para ler desde calquera dispositivo conectado á rede, partillar as nosas notas con outros lectores ou socios do clube, etc. A súa resposta foi que non era preciso agardar ningún prazo, que era cuestión de falalo e chegar a un acordo.

Evidentemente non temos unha editora, así que non faremos tratos con Google neste sentido polo menos mais se eu tivese unha editora pensaríao seriamente.

Tamén falamos con Luis Collado sobre Google Books e os libros escritos en galego e sobre a tradución dos Google Gadgets para o galego mais iso vai ficar para unha próxima anotación porque debo prestar atención agora ao relatorio en curso para seguir contándovos o que se coce por aquí.

Google Books… ahora, a medida · ELPAÍS.com

Tati Mancebo (escribindo desde Interliteral, Xaén)

Share

Interliteral 09: Juan Gutiérrez, “A función social da literatura electrónica”

«É imposíbel desenvolver unha actividade que requira coordinación ollo/man e manter unha conversa coherente ao mesmo tempo, é dicir, videoxogos deste tipo e conversa coherente son incompatíbeis nun mesmo momento. Algo similar ocorreo coa televisión.

Entre 1982 e 2002 caen os niveis de lectura literaria. A taxa máis alta de caída está no grupo máis novo (18-24 28%)

Incremento dun 30% de persoas no mundo nas persoas a faceren escrita creativa.

En 10 anos as grandes editoras deixarán de editar en papel por completo e este sector ficará relegado a pequenas editoras que lle engadan algún tipo de valor. […]» (Ler máis en Tati Mancebo)

Share

Interliteral 09: Rafael Alcoholado, “Xeración colectiva do coñecemento”

«A xeración de ente 11 e 16 xa está a construír os seus propios contidos a medida porque a oferta existente non os satisfai.

Estamos a presenciar a morte do 80/20 (con ter o 20% dos produtos que a xente procura é suficiente. Non é preciso ter o que demanda a minoría) e o renacer dalonga cola (Chris Anderson pensa que internet posibilita o gran mercado das minorías).

A CNN deu a noticia da morte de Michael Jackson sen confirmala primeiro porque saiu nun blogue e sabía que o consumidor chegaría a ela mesmo sen a tele e antes dela.

O mercado non acapara a rexión dos contidos e cando queira facelo chegará tarde, así que probabelmente o modelo económico non está preparado para esta nova realidade.

A realidade aumentada ou ibicuidade como outra forma de xerar contidos: chegará un momento en que paseando por calquera lugar poderemos ter información doutras persoas cando procuramos algo como un restaurante, e podemos percibir a través dun dispositivo as valoracións doutros clientes, mesmo a de alguén que pase por ese lugar no mesmo momento e con quen poida eu falar directamente. […]» (ler máis en Tati Mancebo)

Share

Interliteral 09: mesa redonda

«Participan na mesa Laura Borrás, Dolores Romero, Doménico Chiappe e Luis Collado. Modera Fernando Ortega.

Pregunta do público: desaparece o editor dixital? Responde Laura Borrás para falar dos catalizadores de valor, que é parte do traballo dos editores en papel. O labor da edición da literatura dixital, non dos libros dixitalizados, está a desenvolvelo un grupo de revistas que non implica negocio porque internet é o espazo da gratuidade.

Luis Collado renega de tal afirmación berrando “En absoluto!!” […]» (Ler máis en Tati Mancebo)

Share

Interliteral 09: Luis Collado, Google Books

«Falemos de libros. Esta conversa sería impensábel hai 15 anos.

5.000 exemplares en papel dun libro chegarán a 5.000 lectores. A lectura en internet (que non a literatura dixital) ofrece potencialmente moitos máis lectores para cada libro.

Podemos chegar a prescindir de editores, de impresores, pero nunca de autores nin de lectores. Desaparecerán entón?

Con internet todos actores do proceso editorial están a mudar.

(Agora ou moito me equivoco ou se dispón a defender o modelo de acceso aos libros fronte á descarga de contidos.)

Tanto no mundo real como en internet, procuramos, descubrimos e accedemos a un libro. Para iso Google Books dixitaliza os libros, isto é, colle o libro en papel, transfórmao en formato de imaxes, pásalle un tratamento de OCR, o cal implica indexar todas as palabras que aparecen no libro.

A tecnoloxía nunca debe ser un problema para os autores, nin para os lectores.

(Aproveito para facer unha pregunta e dígolle que preciso saber en canto tempo podo pechar un trato con Google para vender os títulos da miña editora, -se a tiver- a través de Google mediante un serviso de subscrición a todo o fondo que permita a lestura en liña, compartida, anotada etc. E cítame para falar ao remate, que é o que eu quería. Así que non me responde pero espero falar con el doutras cousas.)

Cando falamos de libro temos que pasar a falar só de contido unha vez que temos distintos formatos e soportes. Yesterday de The Beatles é sempre a mesma peza independentemente de onde a escoite.

Di que o que espera Google é aumentar beneficios de publicidade a través da ampliación de prestacións que supón ofrecer resultados sobre temas que inclúen libros completos aos que se pode acceder ou que se poden mercar a golpe dun clic.

Ataca os dispositivos de lectura, que vaticina que pasarán á historia como o comediscos.

O papel non vai desaparecer, (Pero isto quen llo cre? Se desapareceu o comediscos por que non vai desaparecer tamén o papel?) só vai haber outra forma de ler libros, que é ler en internet.

NOTAS E CURIOSIDADES:

Polo momento é o único que fala de pé e cun mando a distancia para pasar as diapositivas. As súas diapositivas están cheas de imaxes familiares e agradábeis, de pinturas por exemplo, para que as usemos para traer á memoria as súas ideas cando tentemos lembrar o que dixo. As diapositivas dos expertos anteriores estaban cheas de ligazóns ás que non podían acceder pola lentitude da rede e que nós non podiamos copiar porque non eran precisamente fáciles e certo que non coñecían os acortadores de urls.

Un asistente interrompe o relator e este responde de modo que o que fai é voltar directamente á súa presentación. Moi hábil. […]» (Ler máis en Tati Mancebo)

Share