Polo dereito a sermos escritoræs en lingua galega

Pronunciamento da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) ante das eleccións ao Parlamento

A Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega quere facer pública a súa demanda de implicación dos partidos e organizacións políticas que concorren a estas eleccións co obxecto de incluíren nos seus programas de goberno a defensa activa e efectiva dun sistema literario galego e en galego.

Demandamos, dos partidos e organizacións políticas que presentan candidaturas ao Parlamento, que inclúan nos seus programas as xustas reivindicacións do colectivo de escritoras e escritores en lingua galega no referente á irrenunciábel defensa e promoción da lingua e da cultura propias de Galiza en todos os ámbitos de actuación e responsabilidade gobernativa.

A literatura, e o idioma que a expresa, debe ser comprendida como un factor de desenvolvemento sociocultural favorecedor do autocoñecemento como corresponde a Galiza, nación cunha das máis antigas culturas de Europa.

Concibimos a literatura e a lingua galega como creadoras de cidadanía con valores democráticos, como depositarias e defensoras da nosa identidade como pobo, como instrumentos necesarios e irrenunciábeis para conseguirmos maiores espazos de decisión propios, que permitan o desenvolvemento cultural e social en función unicamente dos intereses do pobo galego e que doten a Galiza dun maior status político e xurídico, único xeito de non sermos varridos polo mal vento da globalización, que pretende unha homoxeneización e uniformización dos valores culturais e lingüísticos dos pobos a conta de amolecer e engulir toda diversidade cultural e plural.

Entendemos que a literatura e a lingua consolidan os dereitos dos pobos e son a vacina protectora para a consecución dunha democracia coa suficiente calidade e eficacia como para que mereza ser así chamada, que nos converte en individuos dun pobo cunha cultura e un idioma senlleiros.

Defendémolo nun momento en que, de continuar a asfixia económica programada que está a padecer o tecido cultural da Galiza e tamén as industrias culturais, pode levar á súa invisibilización e, na práctica, á súa ilegalización social.

É por isto que demandamos dotación económica, verdadeiramente comprometida e en clave de aposta de futuro, nos orzamentos da administración galega, posto que a cultura tamén forma parte da economía produtiva do noso país. Asemade, requirimos da administración galega instrumentos de xestión para o achegamento da literatura e polo tanto tamén dos escritores e escritoras á sociedade galega e de xeito transversal, sexa a través do ensino do galego e en galego, así como da visibilización da literatura en galego, desde as actividades de goberno como son o turismo cultural, ou os servizos sociais, até aquelas actividades dirixidas á formación dunha xuventude crítica e educada para o respecto, a paz e a solidariedade.

Como primeiras medidas do novo goberno, solicitamos:

1. Reposición da desaparecida Consellaría de Cultura.

2. Creación dunha Dirección xeral do libro.

3. Creación dun Instituto de promoción da cultura galega no exterior.

4. Participación das escritoras e escritores galegos e od sistema editorial que difunde e amplifica a súa creación nas feiras e mercados internacionais.

5. Apoio ao teatro galego.

6. Promoción para a recuperación da memoria histórica da literatura oral.

7. Recuperación e posta en valor dos Premios Nacionais da Cultura Galega.

8. Elaboración dun plan da lectura.

9. Apoio efectivo aos medios de comunicación en galego.

10. Elaboración dun plan director da cultura galega, e en concreto do libro en galego, que desenvolva a lei do libro na súa condición de industria estratéxica.

11. Restitución do uso do galego no ensino de todas as áreas de coñecemento técnico ou científico (Matemáticas, Física e Química e Tecnoloxía), dada a importancia da escrita e da creación científica no desenvolvemento dunha cultura plena.

12. Expropiación da Igrexa de Bonaval e acceso libre ao espazo público e laico que para as galegas e galegos debe ser o Panteón de Galegos Ilustres.

Así mesmo, trasladamos á cidadanía a nosa preocupación polo progresivo deterioro tanto do prestixio social como do uso oral e escrito da nosa lingua, polo que lles rogamos que, á hora de decidiren a opción política que a vai representar durante os próximos catro anos, preste especial atención ás propostas e intencións ao respecto expresadas nos seus programas electorais.

{Asociación de Escritoras en Lingua Galega}

Share

Premios AELG 2012

Miro Villar: “Coma dixen na Cea das Letras da AELG, quixera lembrar o maxisterio que recollín en especial de tres bitácoras: asuvasnasolaina, do finado amigo Marcos Valcárcel, brétemas do editor Manuel Bragado e trafegandoronseis da profesora Gracia Santorum. Ao tempo que agradezo a existencia do proxecto blogaliza, personalizado nos poetas Alfredo Ferreiro e Tati Mancebo, que acolle a todos tres blogues finalistas deste ano. Os outros son dous blogues amigos que sigo decote e que recomendo vivamente: Caderno da crítica, do crítico e profesor Ramón Nicolás, e Criticalia, do crítico e profesor Armando Requeixo“. {Letra en obras}

Edicións Xerais: “O libro Sonetos de Shakespeare, traducido por Ramón G. Izquierdo, foi elixido na noite do sábado Premio AELG áPremios AELG 2012 mellor tradución durante a Cea das Letras que se celebrou en Santiago de Compostela. Os Sonetos de Shakespeare son un dos cumios da poesía lírica de todos os tempos. As circunstancias que rodearon a súa publicación e a ambigüidade no relativo á identidade e ao sexo dos destinatarios teñen servido de escusa a múltiples conxecturas que, se ben non contribúen á comprensión dos sonetos, proban non obstante o continuo interese que desperta esta obra.”

Máis información na Axenda Cultural AELG.

Share

A Asociación de Escritoras marxinada máis unha vez

Celso Emilio Ferreiro 2012Todos sabemos a estas alturas que a falta de recursos económicos do goberno galego está a ser unha arma sibilinamente utilizada para afogar os máis activos sectores culturais. Mais en ocasións o lobo non pode evitar que asomen con descaro os seus caninos por debaixo da máscara, e a súa vontade de depredador fica ao descuberto.
O 18 de febreiro Ramón Nicolás lamentaba no seu louvábel Caderno da Crítica que nos actos anunciados para este ano de Celso Emilio Ferreiro non figurase a colaboración da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, en que tantos e tantas con orgullo figuramos como socias, e que ten traballado como ningunha institución deste país pola dignificación da nosa literatura durante trinta anos. Como se isto non fose pouco, resulta especialmente triste que a súa Secretaria Xeral, Mercedes Queixas, se vexa na situación de explicar a posición da Asociación mediante un humilde mais necesario comentario no medio particular de Ramón: “Se a AELG tivese sido convidada estaría, sempre no exercicio das súas responsabilidades.”Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega
O asombro chega entón a límites insospeitados, e o descaro do responsábel político de cultura mostra xa unha tonalidade de declarada guerra fría: non semella isto un desprezo en toda regra, máxime cando é coñecido que a Asociación, como non pode ser doutro modo, está a traballar en diversos proxectos na memoria da obra de Celso Emilio Ferreiro?
Prezadas amigas e amigos, esta actitude institucional dá a entender que o goberno actual non ten ningún respecto polas institucións culturais que manan do pobo, e que son na realidade o auténtico baluarte da pobre democracia que até a data neste país fomos capaces de construír. Desde a Xunta son preferidas, ao meu ver, accións que máis se asemellan a un novo feudalismo, ou se cadra á cara lavada dun caciquismo que nunca deixamos de padecer.

Share

María Xosé Queizán: “Volvo a estar censurada”

María Xosé Queizán, escritora e activista para a que con toda xustiza se reclama un amplo recoñecemento local e nacional, para alén do institucional, dixo estas palabras perante a nosa cámara en 2009 durante unha entrevista de 1 hora e 17 minutos por encomenda da Asociación de Escritores en Lingua Galega. Como temo que esta ampla e substanciosa entrevista, en que só importaba deixar espazo para as súas palabras, puido non ser debidamente coñecida decídome a publicitala de novo desde aquí. Para min foi un luxo escoitar na súa propia casa como naceu a súa vocación de escritora, como comezou a súa actividade literaria, en que ambiente e con que estilos e temas traballaban os autores e autoras daquela época e en xeral a descrición e fundamento da súa obra publicada até o 2009. Tamén me resultou especialmente impactante a súa xustificación dos xéneros literarios, o coñecemento da censura que padece por parte dos medios de comunicación, así como a descrición pormenorizada do seu persoal proceso de creación e a súa necesidade de actuar coa ansia sincera de mellorar o mundo. En fin, sobre a importancia do esforzo persoal e a crenza na utopía que hoxe máis do que nunca precisamos protexer.

Share

‘O levantador de minas’ recibe o Premio da AELG

«Estes son os gañadores dos Premios AELG 2011, fallados na Cea das Letras da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, que premian as mellores obras editadas en 2010 nas modalidades de:

Alén destas categorías, entregáronse outros dous galardóns outorgados pola Asemblea de Socios e Socias da AELG:

A velada foi memorábel polo ambiente de irmandade que se respiraba. Foron varias as reivindicacións en favor da lingua e a cultura, e non faltou a propia do Antonio Gamoneda, quen recoñeceu neste país unha moi digna e férrea vontade de consolidar a súa cultura nestes tempos tan difíciles, vontade admirábel para el e grazas á cal sente renovadas as súas ansias reivindicativas, pois comprende e apoia as nosas. Pola miña parte, ademais de recibir múltiplos parabéns e ter ocasión de corresponder a tantas e tantos de igual modo, non perdín a ocasión de recoñecer a miña admiración pola obra do Gamoneda, así como agradecerlle o ben que fala da poesía galega sempre que ten ocasión e coincidir co mestre en que o portugués Herberto Helder ben podería ser o mellor poeta vivo de Europa.

Aliás, quero agradecer a colaboración dos amigos que teñen aberto o ángulo de visión e acrecentado a calidade d’ O Levantador de minas (Tati Mancebo, Ramiro Torres, Ernesto Vázquez Souza, François Davó, José António Lozano, Pedro Casteleiro, Suso Pensado), así como as intervencións de todas as persoas que teñen fructuosamente participado con moitos e interesantes comentarios sobre os temas tratados neste blogue.

[A entrega de premios foi emitida ao vivo por Tati Mancebo]

Share

Os novos escritores saben do que falan, e do que queren falar

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/J3Lz32SmYsE" width="300" height="247" wmode="transparent" /]

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/6RtzuLJoIUs" width="300" height="247" wmode="transparent" /]

Despois de dedicarlle unha semana e pico a aproximarme aos participantes nas mesas do V Encontro de Novos/as Escritores/as da AELG, a celebrar este sábado na Coruña, a satisfacción non pode ser maior á vista dos argumentos publicados:

a) a poesía depende da percepción, e esta pode ser treinada para aproximarse ao poética e logar así un mellor compromiso coa realidade;

b) as actitudes creativas rexeitan as posicións permanentes de “resistencia”, porque non queren participar da visión negadora dos que se mostran belixentantes;

c) seguindo a idea anterior, as actitudes de defensa da lingua deben suxerir antes creación e positividade que “loita lingüística”, para fuxir da agresividade e mellorar as estratexias de crecemento de galegofalantes;

d) os premios literarios ofrecen resultados subxectivos, mais supoñen un apoio importante á construción do sistema literario;

e) a creación artística debe preocuparse con profundizar no obxecto poético e no seu proceso de elaboración, e nós participarmos no traballo ancestral de adquirir coñecemento através destas prácticas.

Non se perdan os vídeos que ofrecen as intervencións preliminares, creados para alimentar o debate.

Share