Ramiro Torres publica Esplendor arcano

Inícianse as publicacións amparadas polo Grupo Surrealista Galego co poemario Esplendor arcano, de Ramiro Torres.
O libro, editado o 31 de decembro de 2012, está dividido en tres partes: Campos de visão, Casa do despertar e Terra da iminência, ten 72 páxinas, e leva un poema-epílogo de Pedro Casteleiro. A portada, que reproducimos abaixo, é de Alba Torres Ferreiro. O prezo é de 8 euros.
As persoas interesadas en obter exemplares, poden dirixirse a este correo electrónico: esplendorarcano@gmail.com

Tamén se pode adquirir aquí:
A CORUÑA
Taller de Litografía Milpedras (Rúa Brasil, 3).
Livraria Suévia (Rúa Vila de Negreira, 32).
Libraría Sisargas (Rúa Curros Enríquez, 9).

 

Este é un dos poemas do libro:

Respiramos em noites
grávidas, claudicados
de toda possessão
entregamo-nos ao
desterro feliz entre
as fendas, como
sombras enigmáticas
a arder sem cálculo
à espera de florir na
irradiação primeira.

{Grupo Surrealista Galego}

Share

O surrealismo portugués perto de nós

 

Galicia Hoxe: «Os artistas Mário Cesariny e Artur Cruzeiro Seixas, representantes históricos do surrealismo portugués, expoñen dende onte na compostelá Casa da Parra unha selección da súa obra na mostra Benvidos a Elsinore. […]».Nada me interesou tanto en poesía como o surrealismo portugués. Este ano visitei as terras do Tâmega de tiven a oportunidade de ollar as casas de Teixeira de Pascoaes, António Nobre e Artur Cruzeiro Seixas. Deste último poden desfrutarse varias obras no Museu de Amarante, ao que tan oportunamente nos guiou este verán o amigo António José Queirós. Teño pendente ofrecervos unha reportaxe daquela inesquecíbel visita.
Share

Luis Buñuel

«Acabo de rematar de ler as memorias de Buñuel. Hai moitos puntos de vista que non comparto con el, mais noutros, como a visión do universo, concordo plenamente, mesmo na maneira de se explicar.

Eu lin o libro en papel, si, en papel atopeino por sorpresa na Feira do libro antigo e de ocasión da Coruña, mais non tiven que picar o texto. Cada día hai máis cousas na rede, e abondou con procurar unha cadea de texto o suficientemente longa para que Google non ofrecese resultados erróneos. Apareceu en tres blogues, do primeiro o copiei.

“Algunos sueñan en un universo infinito, otros nos lo presentan como finito en el espacio y en el tiempo. Heme aquí entre dos misterios tan impenetrables el uno como el otro. Por una parte, la imagen de un universo infinito es inconcebible. Por otra, la idea de un universo finito, que dejará algún día de existir, me sumerge en una nada impensable que me fascina y me horroriza. Voy de una a otra. No sé.

Imaginemos que el azar no existe y que toda la historia del mundo, hecha bruscamente lógica y comprensible, pudiera resolverse en unas cuantas fórmulas matemáticas. En tal caso, sería necesario creer en Dios, suponer como inevitable la existencia activa de un gran relojero, de un supremo ser organizador.

Pero Dios, que lo puede todo, ¿no habría podido crear por capricho un mundo entregado al azar? No, nos responden los filósofos. El azar no puede ser una creación de Dios, porque es la negación de Dios. Estos dos términos son antinómicos. Se excluyen mutuamente.

Carente de fe (y persuadido de que, como todas las cosas, la fe nace a menudo del azar), no veo cómo salir de este círculo. Por eso es por lo que no entro en él.» (Lea máis en Tati Mancebo)

Share

“O importante é estarmos vivos”, dixo o pai do Cadáver

expocadaverigorlugris.jpgFinalmente, o Cadáver de máis de sesenta cabezas foi exposto en Ponferrada. Seu pai, orgulloso do portento, promoveu a visita de ducias de persoas, así como de poetas e xornalistas. Pagado de si, aínda puxo música e ofreceu bebidas ás visitas, como querendo contaxiar o mundo do aroma da súa satisfacción.
Segundo parece, o Cadáver goza de plena saúde, até o ponto de non termos a certeza de se máis medrará nos próximos días. Vexan unha mostra na reportaxe de BierzoTV. Toda a información no Ovnis e isoglossas.

Share